kertik

– Kertilmiş yer, gedik, çentik
– sf. Kertilmiş olan.
– Küçük sabun parçası.
– Hallaç tokmağı.
– Burnu küçük olan insan ya da hayvan.
– Ufaklık.
– Çetele.
– Çukur
– Osm. Kertik