– fakir
– Ar. fakîr: fakir; yoksul. || fahır || fakır || fanir || feggir || fekir
– Şanlı, şerefli, onurlu.
– Övünen, iftihar eden.
– Parlak, gösterişli, güzel.
...
Etiket: Erkek ismi
fahri
– sf. Onurla ilgili, onursal.
– Gönüllü, karşılıksız “Bilmem hangi bir esnaf cemiyetinin fahri katibi imiş. -A. Ş. Hisar.”
– Yalnız onur için verilen karşılıksız hizm ...
faik
– sf. esk. Üstün, yüksek.
– Manevi yönden üstün olan, yüksek, yüce.
...
fakir
– sf. Geçimini güçlükle sağlayan, yoksul, fukara, zengin karşıtı
– Olması gerekenden az
– Derviş
– Hindistan’da yokluğa, eziyete kendini alıştırmış derviş.
– mec. Z ...
faris
– Atlı, süvari.
– İyi ata binen.
– Anlayışlı, sevgili
...
FARUK
– Haklıyı haksızdan ayıran, adaletli.
– Keskin.
– Hz. Ömerin lakabı.
...
fazıl
– sf. esk. Faziletli, erdemli (kimse)
...
fenni
– sf. Fenle ilgili
– Bilimsel yöntemlere, tekniğe uygun biçimde yapılan.
– Usulüne göre iş gören
– Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili
...
ferih
– sf. Çok sevinçli, neşeli.
– Çok mutlu, sevinçli.
...
fesih
– huk. Verilmiş bir yargıyı kaldırma, bozma
– Dağıtma, dağıtılma
– Geniş, açık, aydınlık.
...