– Dürüst
...
Arama Sonucu – "Yerel ağ "
çağlayan
– Küçük bir akarsuyun, çok yüksek olmayan bir yerden dökülüp aktığı yer, küçük şelale, çağlar
– Akarsuların yataklarındaki eğim kesikliklerinde oluşan doğal su düşüşü, bk. büyük çağlayan.
...
çağlayık
– Yerden ses çıkararak, gürültüyle kaynayarak çıkan genellikle sıcak su, kaynak
...
çağlayış
– Çağlama işi
...
cağlık
– Dokumacılıkta, çözgü makinesinde çözgü ipliği bobinlerinin desen ve renk sırasına göre yerleştirildiği sehpa
...
çağmak
-e, halk ağzında. Güneş ışığı vurmak
...
çAğMAN
(Tür.) Er. – çağın insanı.
...
çağnak
– Amniyon sıvısı.
...
çAğNUR
(Tür.) Er. – çağın nuru, zamanın nuru. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
...
çağrı
– Birinin bir yere gelmesini isteme, davet “Bu gizli çağrı neden icap ediyordu? -Y. K. Karaosmanoğlu.”
– Çağrı cihazı.
– Davet.
– Çağırma, davetiye.
– Yar ...
çağrı belgesi
– celp
...
çağrı cihazı
– Telefon sistemi ve ağı düzeninde belli bir numara verilerek taşıyanına kolayca ulaşılmasını veya ona haber bırakılmasını sağlayan alet, çağrı
...
Çağrı kağıdı
– davetiye, çağrılık
...
çağrılık
– Davetiye
...
çağrılış
– Çağrılma işi
...
çağrılmak
-e Çağırma işi yapılmak
...
çağrım
– Yüksek bir sesin yetişebileceği kadar uzaklık
...
çağrışım
– ruh b. Bir düşünce, görüntü vb.nin bir başkasını hatırlatması
– Davranışlar, düşünceler ve kavramlar arasında yer ve zaman birliğinin etkisiyle kurulan bağlantılar sonucu, bilinç alanına ...
çağrışımcı
– sıfat. Çağrışımcılık öğretisi taraftarı olan
...
çağrışımsal
– sıfat. Çağrışımla ilgili
...
çağrışmak
-le Birbirini çağırmak.
– Hep birden bağırarak yaygara etmek
...
çağz
kurbağa.
...
çalgı çağanak
– zf. Çalgılı, neşeli ve gürültülü bir biçimde
...
çalgı orağı
– Tırpan
...
çalkağı
– halk ağzında. Çalkar
...