– din b. Din yasakları
...
Arama Sonucu – "en yüksek askeri ünvan"
menhus
– sf. Uğursuz
...
meni
sperma.
...
menisk
– fizik. Bir yüzü içbükey, öbür yüzü dışbükey olan mercek.
– anatomi. Bazı eklemlerde kemik arasında bulunan kıkırdak bölüm.
...
menisküs
– tıp. Diz eklemlerinde kemik arasındaki kıkırdak yapıda oluşan yaralanma
...
menkabe
ünlü kişilerin yaşamlarına iliçkin ve çoğu gerçekle
...
menkıbe
– edebiyat. Din büyüklerinin veya tarihe geçmiş ünlü kimselerin yaşamları ve olağanüstü davranışlarıyla ilgili hikâye.
– Olağanüstü olaylarla ilgili anlatı
– Hikâye
...
menkıbevi
– sıfat. Efsanevi
...
menkuha
nikahlı hanım, eş.
...
menkul
1.nakledilen. 2.anlatılan, rivayet edilen.
...
menkul kıymetler
– ekonomi. Senet, bono, tahvil, hisse senedi vb. taşınır değerler
...
menkuş
nakışlı, işlemeli, desenli.
...
MENNAN
(Ar.) Er. – çok ihsan eden, verici, ihsanı bol. – Abd takısı alarak kullanılır. Allahın isimlerinden (bkz. Abdülmennan).
...
menopoz
– tıp. Kadınlarda gebe kalma ve doğurma yeteneğinin sona ermesi, âdetten kesilme, yaş dönümü, âdetgörmezlik
– Kadınlarda ovulasyonun ve menstrüasyonun bitmesi.
– Seksüel siklusların ...
menşe
köken
...
menşe kümülasyonu
– bk. Avrupa Köken Kümelenme Sistemi Birliği
...
menşe şehadetnamesi
– ticaret. Köken belgesi
...
menstrüasyon
– İnsanda ve bazı yüksek memelilerde periyodik olarak görülen döllenmemiş yumurta ile uterus duvar tabakasının dışarı atılması. Aybaşı, regl.
– Ergenlikten itibaren aralıklar halinde rahim ...
mensub
nispet edilen, ait, bağlı.
...
mensubin
mensuplar.
...
mensubiyet
– mensupluk, mensup olma, bağlı olma.
...
mensuc
dokunmuş.
...
mensucat
– Dokunarak elde edilmiş, dokunmuş şeyler, dokumalar.
– Dokuma işi, tekstil
...
mensuh
hükümsüz.
...
mensup
– sıfat. Bir yerle veya bir kimseyle bağlantısı olan, ilişkili, -den olan, -e bağlı (kimse)
– Bir kimseyle, bir şeyle ilgisi veya bağıntısı bulunan.
...