– Yemleme işi yapılmak.
– teklifsiz konuşmada. Para harcamadan bir başkasından geçinmek
...
Arama Sonucu – "en yüksek askeri ünvan"
yen
– Giysi kolu
– bitki bilimi. Yılanyastığıgiller, muzgiller vb. bitki familyalarında, çiçeklerin üzerinde bir örtü gibi duran ve çoğu renkli olan bir çiçek yaprağı.
– Japonya para bir ...
YENAL
(Tür.) Er. – Galip gelmek, zafer kazanmaktan emir.
...
YENAY
(Tür.) – Yeni ay, hilal-i ayça. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
...
YENBU
(Ar.) – Pınar, çeşme, kaynak. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
...
YENER
(Tür.) – üstün gelen, kazanan. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
...
yenge
– Bir kimsenin kardeşinin, dayısının veya amcasının karısı.
– Bir erkeğin kendi karısından söz ederken kullandığı ad
– ünlem, teklifsiz konuşmada. Kadınlar için söylenen bir seslenme ...
yengeç
– hay. b. Eklem bacaklılardan, kabuklu, birinci ayak çifti iki kıskaç olarak gelişmiş, eti için avlanan, suda yaşayan bir böcek.
– Eklem bacaklı hayvanlardan, kabuklular (Crustacea) sınıfı ...
yengeç dönencesi
– gök bilimi, coğrafya. Güneş’in gökyüzündeki yıllık hareketinde kuzeyden güneye dönüş yaptığı, Ekvator’a göre açısal uzaklığı 23° 27′ olan yer, Yaz Dönencesi.
...
yengen
– halk ağzında. Yemesi hoş nesne.
– halk ağzında. İçine salam, sucuk, kaşar, ketçap, mayonez, turşu vb. konularak hazırlanan tost.
...
yengi
– Birçok emek ve tehlikeli uğraşma pahasına erişilen mutlu sonuç, utku, galibiyet, galebe, zafer.
– Yeni, son moda.
...
yengi
– Yenme işi.
– yenmek
– utku, zafer, galibiyet, galebe
...
yeni ahit
– din. Hristiyanların kutsal kitabı Kitab-ı Mukaddes’in ikinci kısmını meydana getiren, çoğunluğu MS 1. yüzyılda Grekçe yazılmış, İsa’nın hayatını ve öğretilerini anlatan dinî kitap. ...
yeni arazi teşekkülü
– Kimsenin mülkiyetinde olmayan yerlerde birikme, dolma, kayma ya da kamunun malı olan akarsuların yatak veya seviyelerinin değişmesi gibi olaylarla oluşan toprak parçası
...
Yeni baştan
Yeniden, bir daha, baştan başlayarak.
...
Yeni Çağ
– tarih. Orta Çağın bitiminden (1453 veya 1492’den) Fransız İhtilali’ne (1789) kadar süren çağ.
...
Yeni Dünya
– Amerika ana karası.
– (Ort. O.): Çevçevelerine bez geçirilmemiş, yüksek paravana. Ev olarak kullanılır.
– çapraz gaga
– (Ortaoyunu) : Ortaoyunu’nun yalın eşyası. Aşağı ...
Yeni yeni
Son zamanlarda.
...
yeni yetme
– sıfat. Ergen
– Toy, acemi
...
yeni yetmelik
– Yeni yetme olma durumu
...
yenibahar
– bitki bilimi. Mersingillerden, Amerika’nın sıcak bölgelerinde yetişen bir bitki (Pimenta officinalis).
– Bu bitkinin olgunlaştıktan sonra kurutulup bahar olarak kullanılan meyvesi. ...
yeniçeri
– tarih. Kapı kulu teşkilatının piyade sınıfı.
– Bu asker sınıfından olan er.
– Yeniçeri ocağında sürekli görev yapan ücretli yaya askeri.
...
Yeniçeri Ocağı
– Osmanlı Devleti’nde askeri bir sınıf.
– Yeniçeri askerinin küçükten yetiştirildiği askerî kuruluş
...
Yeniçeri üç aylığı
– ulufe
...
yenici
– sıfat. Yenen, üstün gelen, mağlup eden.
– sıfat. Yenilik yanlısı, yeniliği tutan.
...