– Yararlı, güzel, hayırlı işler
...
Arama Sonucu – "mu"
muhassıl
– tar. Osmanlı Devleti’nde Tanzimattan önceki dönemde vergi tahsildarı
...
muhat
– sf. esk. Kuşatılmış, sarılmış, çevrilmiş.
– Kitabın sırt kağıdı ile mukavvasının arasında isteka ile bastırılarak oluşturulmuş hafif çukurluk.
– Tersinden dikilen yemenilerin burnu ...
muhatap
– Kendisine söz söylenilen kimse, kendisiyle konuşulan kimse
– Tahsil talimatı uyarınca kendisine ibrazın yapılacağı kişi.
– bk. lehtar
– İng. drawee
...
muhatap olmak
– kendisine söz söylenmek, hitap edilmek
– karşılaşmak
...
muhatara
– Korku verici durum, tehlike
– Zarar, ziyan
...
muhataralı
– sf. Tehlikeli
...
muhatarasız
– sf. Tehlikesiz
...
muhavere
– İki kişi arasında karşılıklı olarak yapılan konuşma
– bk. söyleşme.
– (Ortaoyunu) Ortaoyunu’nda söyleşme bölümü. Zurna, Kavuklu havası çaldıktan sonra ortaya Kavuklu ile Kavu ...
muhavere etmek
– birbiriyle konuşmak
...
muhavvil
– sf. Değiştiren, dönüştüren.
...
muhavvile
– fizik. Dönüştürücü, transformatör
...
muhayyel
– sf. esk. Hayal gücüyle yaratılan, hayal edilen
...
muhayyer
– sf. Beğenilmediğinde geri verilmek şartıyla alınan (eşya vb.).
– müz. Türk müziğinde bir makam.
– seçmeli.
...
muhayyer bırakmak
– Seçmeli bırakmak, seçmeye izin vermek
...
muhayyerbuselik
– Ar. (muhayyer) + Far. (buselik)
– müz. Türk müziğinde bir makam
...
muhayyerkürdi
– müz. Türk müziğinde bir makam
...
muhayyerlik
– Seçmeli olma durumu
– huk. Seçme hakkı
...
muhayyersümbüle
– müz. Türk müziğinde bir makam
– Ar. (muhayyer) + Far. (sunbule)
...
muhayyile
– hayal gücü
– Hayal kurma gücü ve yeteneği; hayal gücü, zihinde önceden yer etmiş olan tasavvurları muhâfaza eden veya hiç idrak edilmemiş şeyleri ve bunlar arasındaki ilişkileri tasavvur ...
muhayyirülukul
akıllara durgunluk veren.
...
muhbir
– Haber ulaştırıcı, haber veren kimse, haber veren, haberci.
– Yasa dışı olan bir durumu yetkili makamlara bildiren kimse, ihbarcı
– Casus, jurnalci
...
muhbirlik
– Muhbir olma durumu veya muhbirin yaptığı iş.
...
muhdes
– sf. Yeni kurulan, sonradan oluşturulan.
– mim. Yapının özgün biçimlerine uygun olmayan sonradan yapılmış bölümler.
...
MUHDiN
(Ar.) Er. – (bkz. Hz. Peygamberin isimlerinden).
...