– Ar. murettib + Far. hane
– Bir basımevinde dizgicilerin çalıştığı bölüm
...
Arama Sonucu – "mu"
MüREVVA
(Ar.) Ka. – Aklı, fikri, düşünüşü görünüşü sağlam.
...
mürevvic
revaç veren, propagandasını yapan.
...
mürevviç
– Ar. murevvic
– Bir düşüncenin taraftarı veya yayıcısı
...
murg
kuş.
...
mürg
kuş.
...
mürgab
1.ördek. 2.kurbağa.
...
Murgul
– Artvin iline bağlı ilçelerden biri.
...
mürid
– bk. mürit
...
MüRiDE
(Ar.) Ka. – (bkz. Mürid).
...
muris
– sf. esk. Miras bırakan.
– kalıtbırakan.
...
mürit
– Bir tarikat şeyhine bağlanarak ondan tasavvufun yollarını öğrenen, onun doğrultusunda ilerleyen kimse
– Buyuran, emreden.
– Bir tarikat şeyhine bağlı kimse.
...
müritlik
– Mürit olma durumu.
...
MüRSEL
(Ar.) Er. 1. Gönderilmiş yollanılmış. şeriat sahibi peygamberler. 2. Salıverilmiş suç. 3. Bir yazı sitili. Hz. Peygamberin isimlerinden.
...
mürsel mecaz
– düzdeğişmece
...
mürşid
– bk. mürşit
...
MüRşiDE
(Ar.) Ka. – (bkz. Mürşid).
...
mürsil
– Gönderen, yollayan (kimse)
...
mürşit
– Doğru yolu gösteren kimse, kılavuz
– Müritlerine tasavvufu öğreten, sırları ve gerçekleri gösteren tarikat şeyhi.
– Ar. murşid
...
mürşitlik
– Mürşit olma durumu
...
mürt
– Far. murd
– sf. Ölmüş (hayvan).
...
murt
– bit. b. Mersin ağacının yazın olgunlaşan, bezelye büyüklüğünde, morumsu siyah, çeşitli hastalıkların tedavisinde kullanılan meyvesi.
– Donakalmış, şaşırmış.
– Suratı asık, öfkeli ( ...
murt yememek
– Oyuna gelmemek
...
MURTAZA
(Ar.) Er. 1. irtiza edilmiş, beğenilmiş seçilmiş. Güzide. 2. Allahın razı olduğu kişi, kendisinden razı olunan kişi. – Aliyyül-Murtaza
...
mürteci
– sf. Yeni düzene karşı direnen (kimse), gerici
...