emik

– Emmekten çürüyen yer, emme izi.
– İnsan beyni.
– Yeni doğan çocukların başındaki bıngıldak.
– Başın tam üstü, düz kemik yeri.
– Boğaz, hançere.
– Alın.
– Zurnadan çıkarılan ince, duygun ses.
– Fr. Suçon