içbükey

– sf. (i’çbükey) fiz. ve mat. Yüzeyi düzgün ve pürüzsüz çukur biçiminde olan, obruk, mukaar, konkav
– Osm. muka’ar
– fizik: Yüzeyi düzgün ve yuvarlak bir çukur biçiminde olan (cam, mercek, ayna vb.).
– İng. concav, concave