– sf. Kibirli, kendini beğenmiş
...
Kategori: Arapça
mütekellim
– sf. Söyleyen, konuşan.
– db. Teklik birinci kişi
...
mutekid
– İnanan, inançlı, dindar
– İtikad eden
– İnanmış, dindar.
– inancında olan.
...
mutekit
– sf. Bir şeye inanan, itikat eden, inançlı, inanlı, imanlı, mümin, dindar
...
mütelezziz
– sf. Lezzet bulan, tat alan, mutlu olan, hoşlanan
...
mütemadiyen
– zf. Ara vermeden, sürekli olarak, mütemadi
...
mütemayil
– sf. esk. İstekli görünen, eğilimi olan, eğimli, eğilimli
– yönelik.
...
mütemayiz
– sf. Kendini gösteren, sivrilen.
– Osmanlılarda, saniye ile ûlâ arasında ve askerlikteki albay aşamasına denk bir sivil aşama
...
mütemeddin
– Medenileşmiş, medenî, uygar
...
mütemekkin
– sf. Yerleşik
...