küt

– sf. Kısa ve kalınca
– Keskin olmayan.
– Tahta vb. katı şeylere vurulduğunda çıkan ses: Küt diye vurdu.
– sp. Smaç.
– Kötürüm, sakat.
– Kuluçka tavuğun altındaki bozulmuş yumurta.