– Güldürüp eğlendiren kimse.
– Bilinen gölge oyunu. Bu oyunun baş kişisi
– İzmaritgillerden, 25-30 santimetre uzunluğunda, enli, boz renkli, beyaz etli bir balık (Sargus sargus).
...
Arama Sonucu – "Kar ayaklığı"
karagöz oynatan kimse karagözcü
– hayalci, hayali, hayalbaz
...
karagöz oyunlarının bölümleri
– mukaddime (giriş)
– muhavere (söyleşme)
– fasıl (oyun)
– bitiş
...
karagöz oyunlarının ilk bölümü
– mukaddime
...
Karagözcü
– Karagöz oyunu oynatan kimse, hayalci, hayalî, hayalbaz
– Karagöz oyununda kullanılan boyanmış insan biçimlerini yapıp satan kimse.
– Karagöz oyununda “suret” leri oynat ...
KARAHAN
(Tür.) Er. – Esmer bey, Esmer hükümdar. Karahanlılar devletinin kurucusu.
...
Karahumma
– tıp. Tifo
...
karaiğne
– hayvan bilimi. Bir tür iğneli karınca
...
karain
ipuçları, karineler.
...
karain
ipuçları, karineler.
...
karakafes
– bitki bilimi. Sığırdiligillerden, çiçekleri beyaz ve menekşeye çalan kırmızı renkte, eczacılıkta kullanılan bir bitki, eşekkulağı (Symphytum)
...
KARAKAN
(Tür.) Er. – Bir tür dağ ağacı.
...
Karakolluk olmak (biriyle)
Kavga sonucu karakola gitmek zorunda kalmak.
...
Karakoyun
Uysal, ılımlı esmer kimse.
...
Karakter
– Ayırt edici nitelik.
– Bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti ve bireyin davranış biçimlerini belirleyen, üstün ana özellik, öz yapı, ıra, seciye
– ...
karakteristik
– mat. Bir logaritmanın tam birimler anlatan bölümü.
– sf. Bir kimse veya nesneye özgü olan (ayırıcı nitelik), tipik
– bk. belirti
– Fr. caractéristique
...
karakterize
– Ayırıcı niteliği ortaya konulmuş, ayırt edilmiş
...
karakterize etmek
– ayırıcı niteliğini ortaya koymak, ayırt etmek
...
karakteroloji
– İnsanlarda karakterin gelişmesini ve özelliklerini inceleyen bilim dalı
– Fransızca. caractérologie
...
karakterolojik
– Karakteroloji ile ilgili
...
karalama
– Karalamak işi.
– El alıştırmak için çok tekrarlanarak yazılan yazı.
– Üstünde düzeltmeler yapılan, temize çekilmemiş yazı taslağı, müsvedde
– mecaz. Leke sürme, kötülük yükle ...
karalanmak
– (nsz) Karalama işi yapılmak.
– Kara duruma gelmek.
– mec. Leke sürülmek, kötülük yüklenmek
...
Karalar bağlamak (giymek)
çok üzülmek, büyük acısı olmak. (Kars. Yas tutmak.)
...
karaltı
– Uzaklık ve karanlık sebebiyle kim veya ne olduğu seçilemeyen, belli belirsiz, koyu renkli biçim, silüet
– Hafif karanlık
– Leke
...
karaman
– Esmer, kara yağız insan.
– Güneybatıdan esen yel.
– Türkiye’nin İç Anadolu Bölgesi’nde yer alan illerinden biri.
...