(a.f.i.) Ka. – Nur toplayan, ışık derleyen,
...
Arama Sonucu – "Ziya nur"
NURCiVAN
(a.f.i.) Er. 1. Parlak, neşeli, genç. 2. Mert, gözüpek, genç.
...
NURDAğ
(a.t.i.) Er. – Nurdağı, Nurdan dağ.
...
NURDAN
(a.t.i.) Ka. – Nura ait, nurdan yapılmış.
...
NURDANAY
(a.t.i.) Ka. – (bkz. Nurdan).
...
NURDiL
(a.f.i.) Ka. – Nurlu, ışıklı gönül.
...
NURDOğAN
(a.t.i.) Ka. – Nurlu insan.
...
NUREDDiN
(Ar.) Er. – Dinin nuru, ışığı.
...
NUREFşAN
(a.f.i.) Ka. – Aydınlık veren, ortalığı ışık içinde bırakan. -Nur ve efşan kelimelerinden birleşik isim.
...
NUREL
(a.t.i.) Ka. – Nurlu el.
...
NURER
(a.t.i.) Er. – Nurlu insan.
...
NURERSiN
(a.t.i.) Er. – (bkz. Nurer).
...
NURFER
(a.f.i.) Ka. – Işık ve aydınlık.
...
NURFiDAN
(a.f.i.) Ka. – Taze ve pırıl pırıl genç, zarif hanım.
...
NURGöK
(a.t.i.) Ka. – Nurlu, aydınlık gökyüzü.
...
NURGüL
(Fars.) Ka. – Gülün en parlak olanı.
...
NURGüN
(a.t.i.) Ka. 1. Nurlu gün, ışıklı gün. 2. Günün ve bütün hayatın nurlu parlak olması.
...
NURHAN
(a.t.i.) Ka. – Nurun yöneticisi, hakimi.
...
NURHiLAL
(Ar.) Ka. – (bkz. Nuray).
...
NURi
(Ar.) Er. – Nura ait, nurla ilgili.
...
NURiNiSA
(Ar.) Ka. – Nurlu kadın.
...
NURiYYE
(Ar.) Ka. – Rufai tarikatı şubelerinden biri.
...
nurışık
(a.t.i.) Ka. – Bol ışık, aydınlık.
...
NURKAN
(a.t.i.) Er. – Temiz, berrak soydan gelen.
...
NURKUT
(a.t.i.) Er. – (bkz. Nurkan).
...