(Tür.) 1. Cesur, yiğit, er. Orhan Gazinin komutanlarından biri.
...
Arama Sonucu – "Ziya nur"
LAMiNUR
(Ar.) – Nur saçarak parlayan. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
...
LEYFUNNUR
(Ar.) – Geceyi aydınlatan nur, ışık.
...
MAHiNUR
(Fars.) Ka. 1. Ayın nuru, ışığı. 2. Ay yüzlü güzel.
...
marziyat
– Arzular, istekler
...
melanurya
– hayvan bilimi. İzmaritgillerden, gümüş renkli, eti kılçıklı bir Akdeniz balığı (Sparus melanuiya)
...
MELEKNUR
(Ar.) Ka. – (bkz. Melek).
...
MiHRiNUR
(Fars.) Ka. – Işık saçan, aydınlatan güneş.
...
MiRNUR
(Fars.) Ka. – (bkz. Mircan).
...
NEşENUR
(Ar.) Ka. – Işık saçan neşe, sevinç. – (bkz. Neşe).
...
NEViNUR
(Fars.) Ka. – Renk ışık.
...
nur
– Aydınlık, ışık, parıltı, ziya.
– İlahi bir güç tarafından gönderildiğine inanılan parlaklık
– Bir çeşit taze, yumuşak, tuzsuz, beyaz peynir, lor.
– Tanrısal bir güç tarafında ...
nur yüzlü
– sıfat. Saygı uyandıran, pak yüzlü (ihtiyar)
...
NURAL
(a.t.i.) Ka. – Nur, ışık al, ışıklı ol.
...
NURALEM
(Ar.) Ka. – Evrenin nuru, alemi aydınlatan.
...
NURALP
(a.t.i.) Er. – Nurlu, yiğit.
...
NURAN
(Fars.) Ka. – Işıklı. Nurlu, nura ait.
...
nurani
nurlu, ışıklı.
...
NURATAY
(a.t.i.) Er. – (bkz. Nuralp).
...
NURAY
(a.t.i.) Ka. – Işık saçan ay. Ayın en çok ışık saçtığı dönem.
...
NURBAKi
(Ar.) Er. – Sürekli aydınlık olan, nurlu sabah.
...
NURBANU
(a.f.i.) Ka. – Nur yüzlü hanım, gelin, prenses. – Nur ve ba-nudan birleşik isim.
...
NURBAY
(a.t.i.) Er. – Nurlu, aydınlık kimse.
...
NURCAN
(a.t.i.) Ka. – Canlı, neşeli, hayat dolu.
...
NURCiHAN
(a.f.i.) Ka. – Cihanın nuru, ışığı. Dünyaya ışık saçan. Türk-Hind imparatoru Cihangirin zevcesi.
...