– müzik. Türk halk müziğinde kullanılan, cura, bulgari, çöğür, bağlama gibi telli ve çalgıçla çalınan çalgıların genel adı
– Arapça. ṭanbure
...
Arama Sonucu – "kal am"
tamburacı
– Tambura çalan veya yapan kimse
...
tamburi
– Tambur çalan kimse
– Arapça. ṭanbūrī
...
TAMER
(Tür.) Er. – Nitelikli, saygın kişi.
...
TAMERK
(Tür.) Er. – Güçlü, kuvvetli kimse.
...
TAMERKiN
(Tür.) Er. – (bkz. Tamerk).
...
tamik
– Derinleştirme.
– Kağnı arabalarının tahtaları.
...
tamim
– Genelge, sirküler
– felsefe. Genelleştirme
– mantık. Genelleme
...
tamim etmek
– genellemek
...
tamimen
1 .genelleştirerek. 2.genelge ile.
...
tamir
– Onarma, onarım
– Yapılan bir yanlışı, kusuru düzeltmeye çalışma
...
tamir edilmek
onarılmak.
...
tamir etme
– onarma
...
tamir etmek
onarmak.
...
tamirat
– Onarım
...
tamirci
– Bir şeyi onaran kimse
– Onarım yapılan yer
...
tamircilerin kullandığı ip yumağı andıran bez
– Üstüpü
...
tamiren
tamir ederek, onararak.
...
tamirhane
– Genellikle teknik araçların onarıldığı yer
...
TAMKOç
(Tür.) Er. – Koç gibi güçlü.
...
TAMKUT
(Tür.) Er. – çok mutlu, talihli kimse.
...
tamlama
– dil bilgisi. Bir adın başka bir ad, zamir veya sıfatla birlikte oluşturduğu kelime grubu, terkip: Evin kapısı. Bizim evimiz. Karlı dağlar gibi
– Tamamlama
...
tamlanan
– dil bilgisi. Tamlamada anlamı belirtilen, açıklanan ad, belirtilen, mevsuf: Evin önü. Öğretmenin kâhyası. Elma ağacı. Yeşil kitap gibi
...
tamlayan
– db. Tamlamalarda temel olan bir adın anlamını açıklayan ad, zamir veya sıfat, belirten
– (Derleme.. tamlayıcı, belirtken, belirten, tümleyici, isim belirtici, ulama tümleci) Tamlamalarda ...
tamm
tam, eksiksiz.
...