yıkılmak, yok olmak.
...
Arama Sonucu – "mu"
münhemik
– Bir işin üzerine çok düşen
– Bir şeye aşırı derecede düşkün olan, müptela
...
münhezim
– sf. esk. Bozguna uğramış, bozulmuş, yenilmiş
– Ar. munhezim
...
münhezim olmak
bozguna uğramak.
...
MüNiB
(Ar.) Er. 1. inabe eden, asiliği, azgınlığı bırakarak Allaha yönelen. 2. Güzel yağan, faydalı yağmur. 3. Taze ve verimli bahar.
...
MüNiBE
(Ar.) Ka. – (bkz. Münib).
...
MüNiF
(Ar.) Er. 1. Yüksek, ulu, büyük, ali, bülend. 2. Yüksek, büyük hükümler.
...
MüNiFE
(Ar.) Ka. – (bkz. Münif).
...
münim
1.Tanrı. 2.velinimet.
...
münir
– Nurlandıran, ışık veren, parlak, aydınlatan, ışıklı
...
MüNiRE
(Ar.) Ka. – (bkz. Münir).
...
munis
– sf. Alışılan, alışılmış, yabancı olmayan.
– Cana yakın, uysal, sevimli
– mec. Uygun
...
MUNiSE
(Ar.) Ka. – (bkz. Munis).
...
munislik
– Munis olma hali, cana yakınlık.
...
munkabız
– sf. Büzülmüş, toplanmış.
– Pekliği olan, peklik çeken.
– mec. Verimsiz, işe yaramaz.
...
munkalib
değişen, dönüşen.
...
münkalib
– İnkılab eden.
– Dönen, dönmüş. Başka bir hale girmiş olan.
– Tersine dönen
– Dönüşen, değişen.
...
munkalib olmak
değişmek, dönüşmek.
...
munkalip
– sf. Değişmiş, dönüşmüş olan
...
münkariz
– sf. Adı sanı kalmamış, yıkılmış, yok olmuş, sona ermiş
...
munkariz
– bk. münkariz
...
munkarız
yıkılan, çöken, sönen.
...
munkarız olmak
yıkılmak, çökmek, sönmek
...
münkasim
– sf. Kısımlara ayrılmış, bölünmüş, taksim edilmiş
...
münkasım
– Bölünen, kısım kısım ayrılan, taksim edilen.
– Kısımlara ayrılmış, bölünmüş.
– Bölünmek, bölünmüş olmak.
...