– sf. Yağma ve talan eden (kimse) çapulcu
...
Arama Sonucu – "mu"
müntehil
– İntihalcı, başka birine ait eseri kendisine mal eden, eser hırsızı.
...
müntehip
– Seçmen
...
müntehir
– sf. Kendini öldüren, intihar eden
...
MUNTEKA
(Ar.) Er. – (bkz. Hz. Peygamberin isimlerinden).
...
müntekim
– İntikamcı, öc alan.
...
müntesib
– bk. müntesip
...
müntesip
– Ar. muntesib
– sf. Bir yere, birine bağlanmış, kapılanmış, intisap etmiş olan.
– İlgisi bulunan, ilgili.
...
münteşir
– Ar. munteşir
– sf. Yaygın, yayılmış.
– Yayımlanan, yayımlanmış olan (gazete, dergi vb.).
...
müntic
– Neticelendiren, sebep olan
– İntac eden, netice veren. Sebebiyet veren, meydana getiren. Bir şeyin neticelenmesine sebep olan.
...
müntin
– sf. Pis kokan, kokmuş, kokuşmuş, bozuk
...
munzam
– sf. Katılmış, ulanmış, eklenmiş.
– Katma, ekleme, ek
...
münzel
– Yukarıdan aşağıya indirilmiş.
– din. Cenabıhakk’a ait yücelikten, peygamberlerine indirilmiş, vahiy yoluyle gönderilmiş, vahyedilmiş
– (Nüzul. den) indirilmiş, yukardan aşağıya kıs ...
münzevi
– sf. Topluluktan kaçan, yalnız başına kalmayı seven
...
münzir
– sıfat. Doğru yola sevketmek için kötü yolda olanın başına gelecekleri haber vererek korkutan, korkutup sakındıran (kimse)
...
Munzur
– Zararlı insan ya da hayvan, baş belası.
– Burun.
– Çene.
– Hayvan burnu.
– Domuzun çene, ağız ve burun kısmı.
– Çıkıntı.
– Asık surat.
...
müphem
– sf. Belirsiz
– zf. Açık ve belirgin olmaksızın
– Ar. mubhem
...
müphemiyet
– Belirsizlik
– Ar. mubhemiyyet
...
müphemlik
– Belirsizlik.
...
müpteda
– Başlangıç, baş taraf.
– dilb. İsim cümlelerinde fail durumunda bulunan kelime veya kelime öbeği, müsnedün-ileyh
...
müptedi
– sf. Yeni başlayan, acemi
...
müptela
– sf. Bağımlı
– Tutulmuş
– Aşık, vurgun
...
müptela alışkın
– bağımlı, tutulmuş, alışmış
...
müptela olmak
– alışmak, düşkün olmak, tutulmak
...
müptelalık
– Müptela olma durumu
...