– sf. Bağlaşık.
– Aralarında anlaşma yapmış, birbiriyle ittifak etmiş, birleşmiş kimselerden her biri
– Biriyle aynı fikirde olan kimse, hemfikir
– birlik olmuş, ittifak yapmış ...
Arama Sonucu – "mu"
müttefiken
– zf. El birliğiyle, hep birlikte.
– Oy birliğiyle.
...
müttefiklik
– Müttefik olma durumu
...
müttehid
birleşik.
...
müttehiden
– zf. Birlikte, birlik olarak
...
müttehit
– sf. Birlik durumuna gelmiş, birleşik, birlik olmuş.
– Birleşik.
...
mutual
karşılıklı
...
mutually exclusive
birbirini dışlayan
...
muvacehe
– Yüzleşme, yüz yüze gelme
...
muvacehesinde
– zarf. Bir durum karşısında
...
muvafakat
– Uygun görme, onama, kabul etme
...
muvafakat etmek
– uygun görmek, onaylamak, kabul etmek
...
muvafakatname
– İzin verildiğine ilişkin üzerinde bilgi bulunan yazılı belge
...
Muvaffak
– sf. Başarmış, başarılı (kimse).
– Başarmış olan, başarılı.
– Tanrının yardımını görmüş
...
muvaffak olmak
– başarmak, başarılı olmak.
...
muvaffakiyet
– başarı.
...
muvaffakiyet ihraz etmek
başarı göstermek
...
muvaffakiyetli
– sıfat. Başarılı
...
muvaffakiyetsiz
– sıfat. Başarısız
...
muvaffakiyetsizlik
– Başarısızlık
...
muvaffakıyet
– bk. muvaffakiyet
...
muvafık
– sf. Uygun
...
muvafık gelmek
uygun olmak
...
MUVAHHiD
(Ar.). – Allahın birliğine inanan. Allahtan başka hiçbir ilah ve kanun koyucu tanımayan, yalnız Allahtan gelen emirleri kabul eden.- Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
...
muvahhiş
– sf. Korku ve ürküntü veren, dehşete düşüren, ürkütücü
...