seme

– sf. Sersem, ahmak, alık.
– Fr. Imbecile, Cretin
– Aptal, sersem, budala.
– Tembel.
– Beceriksiz
– Sersemlik: Uyku semesi.
– Güçlü
– Sessiz, aptal
– Şaşkın (kimse)
– Şaşkın, sersemleşmiş, sersem, ahmak.
– Far. seme