– sıfat, halk ağzında. Küçük, işe yaramaz (oyun kâğıdı veya eşya).
...
Arama Sonucu – " Dağ ı dil"
mıgri
– hayvan bilimi. Sularımızda yaşayan bir tür yılan balığı (Conger conger).
...
mıh
– Çivi
– Büyük çivi
– Karısından dayak yiyen erkek, kılıbık
– Odun
– Böceklerin ısırmasıyla berelenen kavun, karpuz kabuklarının altında kalan çivi gibi sert ve ham yer.
...
mıhlama
– Mıhlamak işi.
– halk ağzında. Yumurta, un, soğan, ıspanak karışımıyla yağda yapılan bir yemek türü.
– Üstü sırma işli kadifeden yapılmış gelin elbisesi, bindallı.
...
mıhlamak
– Mıhla tutturmak, çakmak, çivilemek
– Birini silahla yaralamak veya öldürmek
– Altın, gümüş vb. taşları metal yuvalara işlemek
– mec. Birini veya bir şeyi bir yerden ayrılamaz ...
mıhlanmak
– (nsz) Mıhlama işine konu olmak veya mıhlama işi yapılmak, çivilenmek
– mec. Olduğu yerde kalıp bir yere kıpırdayamaz olmak
– Döndüğü belli olmayacak denli hızlı dönmek
...
mıhsıçtı
– sıfat. Cimri
...
mıkla
– Sarmısaklı yoğurt ve yumurtayla yapılan çılbır.
– Soğanlı kıyma, pastırma üstüne yumurta kırılarak yapılan yemek.
– Yağda pişirilmiş yumurta.
– bk. mıhlama
– Soğanlı, y ...
mıklep
– Ciltli kitapların sol cilt kapağında bulunan ve okunmakta olan yeri belli eden, ucu üçgenimsi, katlanabilir parça.
...
mıknatıs
– Demiri ve daha başka bazı metalleri çeken demir oksit.
– Demiri çekme özelliği taşıyan veya sonradan bu özelliği kazanan her türlü madde.
– mec. Çekiciliği, albenisi olan kimse.
&# ...
mıknatısiyet
– Mıknatıslık
...
mıkraz
makas.
...
mıncık
– “Ezilerek içi dışına çıkmak” anlamındaki mıncığı çıkmak deyiminde geçen bir söz.
– Kedi, köpek vb. hayvanların pençesi.
...
mıncık mıncık
– sıfat. Yapışkan ve kaygan bir duruma gelmiş
– zarf. Yağ, çamur vb. yapışkan şeyleri birbirine karıştırarak
...
mıncırık
– sıfat. Küçük, afacan, zeki (çocuk)
...
mıntaka
1.bölge, mıntıka. 2.iklim kuşağı.
...
mıntıka
– Bölge
...
Mınzır
– Zarar vermeyi, kötülük yapmayı seven (kimse).
– Yüz, çehre.
...
mırıldama
– Mırıldamak işi
...
mırıldamak
– -i Alçak ve güç anlaşılır bir sesle bir şeyler söylemek
...
mırın kırın
– Bir isteği kabul etmeme, nazlanma
...
Mırın kırın etmek
istenilen bir şeyi yapmamak için yersiz, asılsız ba haneler ileri sürmek, nazlanmak.
...
mırlanmak
– (nsz) Mırıldanmak
...
mırmırık
– sıfat. Mırıldanan
– Sürekli sorun çıkaran
...
mırnav
– Miyavlama sesi
...