– gürültü veya gevezelikle bir kimseyi tedirgin etmek
...
Arama Sonucu – "Duş ı ıztırar"
Kafası almamak (bir şeyi)
1. Onu anlayamayacak durumda olmak. -2. Onun olabileceğine inanmamak, -3. Onu anlayamamak, kavrayamamak; havsalası almamak.
...
Kafası atmak
çok öfkelenmek; beyni atmak, tepesi atmak.
...
Kafası bozulmak (bir şeye, birine)
Ona kızmak, öfkelenmek, sinir lenmek.
...
Kafası bulanmak
Bir durum karşısında ne olup bittiğini kavrayamaz duruma gelmek.
...
Kafası çalışmak
bk. Kafası işlemek.
...
Kafası dönmek
1. Sersemlemek. -2. öfkelenmek.
...
Kafası dumanlı
1. Hafif sarhoş. -2. çok yorgun kimse işin kullanılır.
...
Kafası işlemek (çalışmak)
1. Akıllıca davranışlarda bulunmak. -2. Zekice işler yapmak.
...
Kafası karışmak
Sağlıklı düşünemez olmak; zihni karışmak.
...
Kafası kazan gibi olmak, (kafası şişmek)
1. Gürültüden tedirgin olmak. -2. çok çalışmaktan ötürü zihni yorulmak; başı kazan gibi olmak, başı şişmek.
...
Kafası kızmak
öfkelenmek, sinirlenmek.
...
Kafası şişmek
bk. Kafası kazan olmak.
...
Kafasına dank etmek (demek)
– bir olay sebebiyle birden ayılmak, doğruyu anlamak
...
Kafasına koymak (bir şeyi)
– kararını önceden vermiş olmak, önceden şartlanmak, bir şey yapmaya kesin karar vererek zamanını beklemek
...
Kafasına vura vura
Zorla, itekleyerek.
...
Kafasına vurmak
içki, hava, vb. ona ofumsuz etki yapmak; başına vurmak.
...
Kafasından çıkarmak (bir şeyi, birini)
Onu unutmak, ondan vazgeçmek; aklından çıkarmak.
...
Kafasını ezmek
Zararlı olabilecek bir şeyi daha başlangışta yok et mek; başını ezmek.
...
Kafasını gözünü yara yara konuşmak
Bir dili yanlışlar yaparak konuşmak.
...
Kafasını kaldırmak
Karşı gelmek; başını kaldırmak.
...
Kafasını kaldırmamak (bir şeyden)
Hep o şeyle meşgul olmak; ba şını kaldırmamak.
...
Kafasını kullanmak
Akıllıca davranmak; aklını kullanmak.
...
Kafasını kurcalamak
Zihnini meşgul etmek, devamlı düşündürmek; aklını kurcalamak.
...
Kafasını toplamak
Sağlıklı düşünebilecek duruma gelmek; aklını ba şına toplamak.
...