– kargaşa çıkarmak
...
Arama Sonucu – "Belli bir topluluğa özgü işaret"
Ortalığı tutmak (bir şey)
0 şey yayılmak herkesçe konuşulmak
...
Ortaya atmak (bir şeyi)
Bir düşünceyi herkesin bilgi ve tartışmasına sunmak; meydana atmak.
...
Ortaya çıkarmak (bir şeyi)
Onun kesinliğini, varlığını kanıtlarıyla göstermek; meydana çıkarmak.
...
Ortaya dökmek (bir şeyi)
1. Ne var ne yok meydana çıkarmak, her kese göstermek. -2. Onu açıklamak, herkesçe bilinir duruma getirmek; meydana dökmek.
...
Ortaya koymak (bir şey) (bir şeyi) (kendini)
1. Olan biten her şeyi göstermek. -2. Onu yapmak, yaratmak -3. Tüm maddi varlığını gözler önüne sermek; meydana koymak.
...
örtbas etmek (bir şeyi)
Duyulmaması istenilen bir durumu başka türlü göstererek kapatmak.
...
Osmanlılarda ilmiyenin giydiği bir tür üstlük
– Lata
...
Ot yoldurmak (birine)
Onu çok zor bir işe koşmak, çok uğraştırmak
...
otsu bir bitki
– devedikeni
– eğir
– gimi
– iğnelik
– kavalak
– labada
– nakıl
– ofris
– ravent
– rezede
– tekesakalı
...
Oturup kalkmak (biriyle)
Onunla birlikte hareket etmek davranışları nı onunkine benzetmek
...
Oy birliği
Bölün oyların aynı doğrultuda elması durumu.
...
Oyun etmek (oynamak, yapmak) (birine)
Onu kurnazca yöntemlerle aldatmak, tuzağa düşürmek. (Kars. iş etmek.)
...
Oyuna getirmek (birini)
Onu aldatmak, tuzağa düşürmek.
...
Oyuncağı olmak (birinin)
irade zayıflığı yüzünden birinin buyruğuna,
...
Oyuncak etmek (birini)
Birini kendi isteği, çıkan uğrunda kullanmak.
...
Oyununu bozmak (birinin)
Onun hilesini boşa çıkarmak, önlemek.
...
öZBiR
(Tür.) Er. – Soy, temel, asıl birliği.
...
özel işaret
– nişan, logo, amblem, arma, remiz, simge, temsili resim
...
özgü
– sf. Birine, bir şeye ait olan, öze, has, mahsus
– Belli bir kimsede, şeyde veya türde bulunan, öze, has, mahsus.
– Aynı cinsten başka hiçbir türde veya bireyde rastlanılmayan, öze, ...
öZGüç
(Tür.) Er. – Temel güç. Ana kuvvet.
...
öZGüL
(Tür.) Ka. 1. özü gül gibi olan. 2. özellikle bir türe ait olan.
...
öZGüLAY
(Tür.) Ka. – öz gül ay.
...
öZGüLEç
(Tür.) – Güler yüzlü, içten gülen kimse. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
...
öZGüLER
(Tür.) Ka. – öz güler.
...