(Ar.) Ka. – (bkz. şeyban).
...
Arama Sonucu – "Kauçuktan yapılöış şey"
şeyda
mecnun.
...
şEYDAGüL
(Fars.) Ka. – (bkz. şeyda).
...
şEYDANUR
(f.a.i.) Ka. – (bkz. şeyda).
...
SEYEHAT
(Ar.) Er. 1. Seyahat, gezi. 2. Gölgenin güneşle beraber dönmesi.
...
seyelan
– Akma, akıntı
– fizik. Akı
...
seyf
kılıç.
...
SEYFEDDiN
(Ar.) Er. – Dini koruyan, dinin kılıcı. – Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır.
...
SEYFi
(Ar.) Er. 1. Kılıçla ilgili kılıç şeklinde. 2. Askerlikle ilgili. Askeri.
...
seyfiye
– tarih. Osmanlı Devleti’nde Yeniçeri Ocağı kaldırıldıktan sonra, yerine kurulan yeni ordu örgütünde görev yapan subayların oluşturduğu askerî sınıf.
– Kılıçla ilgili, askerliğe ait. ...
seyfiyye
– asker kesimi
...
SEYFULLAH
(Ar.) Er. – Allahın kılıcı. – Ali (r.a.)nin ve Hz. Halid b. Velidin lakabı.
...
şeyh
– Tarikat kurucusu, bir tarikatta en yüksek dereceye ulaşmış olan kimse
– Tarikat büyüğü veya tarikat kollarından birinin başında bulunan kimse
– Arap kabile ve aşireti başkanı.
...
SEYHAN
(Ar.) 1. ürdünün ötesinde Hz. Musanın mezarının bulunduğu şehir. 2. Adana ovasını yararak iskenderun körfezine dökülen nehir. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
...
şeyhin kerameti kendinden menkul
Sözleriyle büyük işler yaptığını anlatarak saygınlık kazanmaya çalışan insanlara inanılmadığını anlatır.
...
şeyhuhet
yaşlılık.
...
SEYHUN
(Tür.) Er. – (bkz. Seyhan).
...
şeyi
nesnel, objektif.
...
SEYiDHAN
(Ar.) Er. – Hanların başı, önderi.
...
Seyir
– Gidiş yürüyüş ilerleyiş
– Kara taşıtlarının belli bir güzergahta ilerlemesi.
– özellikle gemilerin belli bir rotayı takip ederek yolculuk etmesi.
– Bir yerden başka bir yere ...
seyirci
– Bir olayı gören, izleyen kimse, izleyici.
– İzlemek, eğlenmek için bakan kimse, izleyici
– Aynı yerde, bir oyunu başkalarıyla birlikte seyreden kişi.
– Toplu olarak bir yerde ...
Seyirci kalmak
Bir olay, durum karşısında tepki göstermemek.
...
seyis
– At bakıcısı
– İki, üç yaşında enenmiş erkek keçi.
– İki, üç yaşında, enenmiş, tohumluk erkek keçi, koç.
– Üç yaşında koyun.
...
seyit
– Ar. seyyid
– esk. Bir topluluğun ileri gelen kişisi.
– Hz. Muhammed (SAV)’in soyundan olan kimse.
– Ekmek tahtası.
...
şeyiyet
nesnellik, objektiflik.
...