– Eskimiş giysilere yapılan yama, yamalık.
– Aşılı fidan, aşı yapılmış bitki.
– bk. aşlak
– Aşı armudu.
– Yeni dikilmiş fidan.
– Soğutulmuş su.
– Meyan kökü ş ...
Arama Sonucu – "s"
aşlamak
– Katmak, karıştırmak.
– Yün giysilerin yırtık yerlerini örmek.
– Yamamak.
– Aşı yapmak.
– Sebze fidesi dikmek
– Katmak, karıştırmak (genellikle sıvılar için).
R ...
aslan
– hay. Kedigillerden, Afrika’da ve Asya’da yaşayan, erkekleri yeleli, yırtıcı, uzunluğu 160, kuyruğu 70 santimetre ve ucu püsküllü, çok koyu sarı renkli güçlü bir memeli türü, arslan ...
Aslan sütü
“Rakı” işin şaka yollu söylenir.
...
aslan takımyıldızı
– leo
– burc-ı esed
...
Aslan yürekli
Cesur, yiğit (kimse).
...
ASLANDişi
Bileşikgiller familyasından; yol kenarında , çayır ve hendeklerde yetişen bir çeşit bitki
...
Aslanrpayı
Bir paylaşmada, en büyük pay.
...
asli
– sıfat. Birincil
– sıfat. Temel olarak alınan, birincil.
– sıfat. Asıl olan
...
ASLI
(Ar.) Ka. 1. Asıl, tek, dip, kütük, temel, esas, kaide, kural, hakikat. 2. Soy, sop, nesep. 3. Bir şeyin belli başlı kısmı, başlangıç, baş yer, sıhhat. 4. Hakiki, esaslı, halis, safi. 5. Esasen, zat ...
asli nüsha
– asıl nüsha
– Hukuki bir işlemi tespit eden ve ilgililerin veya vekillerinin imzalarını taşıyan esas evrak.
...
asliyye mahkemesi
ilk yargılık. (asliye mahkemesi)
...
Aslı astarı (faslı) olmamak
Yatan olmak, asılsız olduğu anlaçılmak.
...
Aslı çıkmak
Doğru, gerçek olduğu anlaçılmak.
...
Aslıhan
– Han soyundan gelen.
...
Aşlıktan imanı gevremek
çok acıkmış olmak.
...
Aslına bakmak
Bir şeyin esasını, gerçeğini araçtırmak.
...
aslına dayalı olarak
– esastan
...
Aslında
– zarf. Asıl olarak, esasen, esasta, haddizatında
...
aslünesl
soy sop.
...
ASM
Sargı
...
asma
– Asmak işi.
– sıfat. Asılmış, asılı
– bitki bilimi. Asmagillerden, dalları çardak üzerine yayılan üzüm vb. bitkiler.
– Belirli bir tür üzüm veren bitki (Vitis).
– Dallar ...
Asma kütüğü
– tevek, çotuk
...
asma merdiven
– Yukarı ucundan bir yere asılarak kullanılan ip merdiven.
...
aşmak
– Yüksek, uzak veya geçilmesi güç bir yerin öte yanına geçmek
– (-i) Süre geçmek, bitmek, sona ermek.
– (-i) Geçmek
– (-e) Erkek hayvan dişisiyle çiftleşmek.
– (nsz) argo ...